door Jocelyn Langen,
Aan mij de eer om als volgende het estafetteblogstokje over te nemen. Afgelopen zondag was de dag van de damezietsóng. Met mij hadden vele honderden dames genoten van een divers, muzikaal en feestelijk programma, waarbij bekenden, vriendinnen, zussen, nichtjes plezier met elkaar hadden.
Ikzelf was met een groep van ca. 25 altijd gezellige vriendinnen, maar ook zag ik mijn buurvrouw, mijn oppas van vroeger, oud klasgenoten van de basisschool, mijn trouwgetuige; mensen die al lang niet meer in Kerkrade wonen, maar voor iets als een damezietsóng een dag naar Kerkrade komen om in onze prachtige Narrentempel (Rodahal) te genieten.
Hoe mooi is dat? Ik besefte gisteren dat hier vriendschap, cultuur en Kerkraadse betrokkenheid samenkomen en dat dat tijdloos is.
Kirchroa is ee jeveul.
Voor mij zeer zeker en niet alleen tijdens carnaval.
Ik ben een kirchröadsj meëdsje, weliswaar geboren in Heerlen maar dat euvel heeft iedereen van mijn leeftijd, aangezien de Vroedvrouwenschool in Heerlen stond destijds 😉 . Mijn ouders en daarvoor mijn opa en oma, hebben jarenlang Restaurant Langen ge-ëxploiteerd, of wel ’t Haentsje. Ik ben dus opgegroeid in een ondernemersgezin en lange dagen werken en gastvrij zijn waren vanzelfsprekenheden.
Mijn jeugd bracht ik door op basisschool St. Lambertus, later gymnasium Rolduc met een carriere-switch ergens op de 4e naar ADC, waarna ik met m’n vwo-diploma uiteindelijk toch op zak aan de HEAO te Sittard ging studeren. Niet verder weg, want dan kon ik in Kerkrade blijven wonen. Een verplichte buitenlandse stage werd Brussel, zodat ik in de weekenden naar huis, mie Kirchroa, kon.
Maar wat had ik een heimwee door de week.
Ondertussen samenwonend, verloofd en getrouwd met een kirchröadsjerjong, Stadsprins, 3e-generatie van een familiezaak in verzekeringen waar ook geen 9-5 mentaliteit heerste. Twee kinderen samen op de wereld gezet tijdens het werken door en bedrijf uitbreiden met een makelaarstak; mijn 3e kindje.
Ik verkoop, taxeer, koop aan, verhuur woonhuizen met name in Kerkrade en doe dit reeds 15 jaar en nog dagelijks met plezier en gedrevenheid. Ik ontmoet veel verschillende kirchröadsjer en elke situatie is anders en elke verkoper ook. Dat maakt het afwisselend en houdt het boeiend. Vaak heerst er een negatief gevoel; slechte tijd, slechte markt, slechte woonplaats. Statistieken melden dat Kerkrade laagst gemiddelde verkoopprijzen heeft en mensen worden moedeloos van deze info. Ik probeer ze te overtuigen dat dat ook voordelen heeft; wie in Nederland kan voor zo’n lage woonkasten kwalitatief zo goed wonen? Want dat wonen we.
Ondertussen verliefd op Mark, “enne Hollender“, en juist hij wijst me op de positieve kanten van Kerkrade en de mogelijkheden op toeristisch gebied. Denkend aan de in de Euregio liggende kansen. Hij vindt ‘ons’ maar pessimistisch. Ook ik maak me schuldig aan “breuzelen“: geen voortgezet onderwijs, meer rollators dan kinderfietsen op de markt, leegstaande winkelpanden (“als de HEMA weggaat, ga ik ook weg”, roep ik dan), vergane glorie wijken, niet overal ’s avonds alleen over straat durven te gaan en nog veel meer.
Toen kwam daar de vraag tijdens het WMC of ik actief deel wilde uitmaken van VVD Kirchroa. Nooit bewust over nagedacht. Maar al heel snel bleek dat ik daar onbewust dagelijks mee bezig ben. Ik wil dat de gemeente Kerkrade aantrekkelijker, beter, actiever over komt en in mijn optiek houdt dat in dat het ondernemersvriendelijker kan en moet worden door bijvoorbeeld minder regelgeving voor starters op te stellen. Meer ondernemers, meer werkgelegenheid, meer vraag naar woonruimte, minder leegstand, meer voorzieningen, betere uitstraling, meer mensen van buitenaf aantrekken, betere infrastructuur, impuls voor toerisme en dus positief voor ons allen.
Kerkrade heeft dat nodig.
Het is tijd voor het omdenken. Beter met visie. We moeten beseffen dat we het met z’n allen moeten doen. En dat alles met sjwung, sjpass en plezeer. Een damezietsóng-gevoel het hele jaar door!